Iron Maiden



Iron Maiden is een heavy metalband die in 1975 werd opgericht in Londen. De groep wordt vaak gezien als ťťn van de meest kenmerkende en invloedrijke voor hun stroming in het heavy metal genre: the new wave of British heavy metal.
De basgitarist en tevens leider van de groep is Steve Harris. De andere leden zijn Bruce Dickinson (zang), Dave Murray (gitaar), Adrian Smith (gitaar), Janick Gers (gitaar) en Nicko McBrain (drums). Steve Harris en Dave Murray zijn de enige leden die sinds het begin lid zijn. Bekende nummers van de band zijn o.a. The Number of the Beast, Can I Play With Madness en Fear of the Dark.

Geschiedenis

De Beginjaren (1975-1982)
Iron Maiden werd in 1975 opgericht door de bassist Steve Harris nadat zijn eerste bands, Gypsy's Kiss en Smiler, geen interesse hadden in Steve's zelfgeschreven materiaal en niet te spreken waren over zijn actieve rondrennende houding op het podium. In 1977 werd eerste zanger Paul Day vervangen door Dennis Wilcock, welke laatste verantwoordelijk wordt gehouden voor het ontstaan van een vroege versie van bandmascotte Eddie. Wilcock heeft zelf toegegeven dat hij niet meer in de band wilde zijn en werd in 1978 vervangen door zanger Paul Di'Anno. Op 31 december 1978 werden 4 nummers opgenomen. 3 van de 4 nummers werden als de The Soundhouse Tapes 7" uitgebracht. De single werd 5000 keer verkocht, maar de band zei dat ze er 15000 verkocht hadden, zodat het meer indruk wekte. De band zou pas in 1980 hun eerste volledige album uitbrengen, "Iron Maiden". Vooral het nummer "Running Free" was populair. De leden ten tijde van het debuutalbum waren Steve Harris (basgitaar), Dave Murray (gitaar), Clive Burr (drums), Dennis Stratton (gitaar) en Paul Di'Anno (zanger).

Op 5 oktober 1980 speelde Iron Maiden voor het eerst in Nederland in de Groenoordhallen in Leiden, samen met Kiss.

Laat in 1980 werd de gitarist Dennis Stratton vervangen door Adrian Smith, een goede vriend van Dave Murray. In 1981 bracht Iron Maiden haar tweede album uit: " Killers". Het album bestond uit materiaal dat al vůůr het debuutalbum was geschreven en twee nieuwe nummers, het titelnummer en 'Murders in the Rue Morgue'. Killers bevatte de eerste hits van de band en zorgde voor een kleine doorbraak in de Verenigde Staten. Tijdens de "Killers World Tour" deed de band ook Japan aan. Live opnames in Japan werden uitgebracht onder de naam "Maiden Japan"

Tegen het einde van 1981 werd zanger Paul Di'Anno echter vervangen door Bruce Dickinson vanwege Di'Anno's overmatige drug- en drankgebruik. De stem van Dickinson bleek beter bij de steeds epischere heavy metal sound van de band te passen.

De Gouden Jaren (1982-1989)
Het eerste album met deze nieuwe zanger, "The Number of the Beast", werd een enorm succes en wordt tot op de dag van vandaag beschouwd als een absolute klassieker in het heavy metal genre. Iron Maiden ging op hun eerste echte wereldtournee die hen onder andere naar de Verenigde Staten, Japan en AustraliŽ voerde. Het is ook in deze periode dat de groep in de Verenigde Staten onder vuur kwam te liggen van christelijke religieuze groeperingen die hen ervan verdachten satanisten te zijn. Dit vanwege de soms sinistere teksten waarin openlijk de naam van de duivel vermeld werd.

Na het succes van "The Number of the Beast" kwam de band in wat door fans wel eens "the golden years" genoemd wordt. De drummer Clive Burr werd vervangen door Nicko McBrain. De groep bestond op dat moment uit Steve Harris (basgitaar), Bruce Dickinson (zanger), Dave Murray (gitaar), Adrian Smith (gitaar) en Nicko McBrain (drummer). De drie albums die door de groep in deze samenstelling werden uitgebracht, gingen allemaal platinum: "Piece of Mind" (1983), "Powerslave" (1984) en "Somewhere in Time" (1986). Iron Maiden was een ware publiekstrekker geworden.

In 1988 ging de band een meer alternatieve richting uit met hun zevende album, "Seventh Son of a Seventh Son". Dit was een concept-album waarin het verhaal verteld werd van een mythisch kind dat geboren werd met paranormale gaven. De liedjes op dit album klonken wat anders dan deze op de vorige, dit omdat de band met keyboards en synthesizers experimenteerde. Dit leidde er toe dat een aantal fans gingen beweren dat Iron Maiden hun "heavy metal roots" verraden hadden. Deze stelling werd nog kracht bijgezet toen gitarist Adrian Smith de band verliet omdat hij niet tevreden was met de nieuwe richting die de groep uitging.


De Jaren van Achteruitgang (1990-1993)
Na lang zoeken werd Janick Gers gekozen als vervanger van Smith. Gers had ook al meegespeeld op een solo-album van zanger Bruce Dickinson. In 1990 bracht de band het album "No Prayer for the Dying" uit. Dit album werd lauw ontvangen door de fans: het was een terugkeer naar hun rauwe sound maar de duistere en diepzinnige teksten waren grotendeels verdwenen. Ook ging zanger Bruce Dickinson experimenteren met een meer rauwe manier van zingen, wat bij sommige fans niet in goede aarde viel (voordien stond Dickinson ook wel bekend als "the air-raid siren" vanwege zijn vermogen om ellenlange kreten te slaken). De meeste fans gaan akkoord dat met dit album een periode van achteruitgang aanbrak voor de band.

"Fear of the Dark", uitgebracht in 1992 was het tweede album uit deze periode. Van de twaalf composities, wisten er volgens de fans slechts vier het oude niveau te halen, zijnde de nummers 'Childhood's End', 'Afraid to Shoot Strangers', 'Be Quick or be dead' en het nog altijd immens populaire titelnummer. In 1992 mocht Iron Maiden voor de tweede keer het Monsters Of Rock festival in Donington (Verenigd Koninkrijk) headlinen, wat later ook op cd zou worden uitgebracht. Halverwege 1993 verliet zanger Dickinson de band om aan soloprojecten te werken. Iron Maiden had een dieptepunt bereikt..

De Blaze Bayley Periode (1994-1999)
In 1994 werd de jonge Blaze Bayley aangetrokken om Dickinson te vervangen. Met deze zanger bracht de band twee albums uit: "The X Factor" (1995) en "Virtual XI" (1998). Bayley bleek een getalenteerd artiest te zijn, maar miste de uitstraling en vooral het stemvermogen van Bruce Dickinson. Ook werd Bayley meerdere keren ziek tijdens tournees wegens allergische reacties op bepaalde omgevingen, wat leidde tot het inkorten van een aantal tournees. Ook binnen de band was Bayley niet vrij van controverse: met name de drummer, Nicko McBrain, had de pijnlijke gewoonte om tijdens optredens de nieuwe zanger uit te lachen.

Begin februari 1999 nam de band afscheid van Blaze Bayley, en maakte bekend dat Bruce Dickinson terugkeerde. Eveneens kwam gitarist Adrian Smith terug, maar zijn opvolger Janick Gers bleef. Dit had tot gevolg dat Iron Maiden voortaan drie gitaristen telde. Een reŁnie-tour omtrent het "Ed Hunter" computerspel volgde.

Recente Geschiedenis van de Band (2000-heden)
In 2000 bracht de band hun eerste album uit met deze nieuwe samenstelling: "Brave New World". De liedjes waren langer geworden en de thematiek van de teksten was terug duister en diepgaand. De band ging op een nieuwe wereldtournee die afgesloten werd in januari 2001 met een optreden op het beroemde Rock In Rio-festival. Dit optreden voor een enorm publiek van 250.000 mensen werd opgenomen en later uitgebracht als "Rock in Rio". Iron Maiden was terug in vorm.

In 2003 bracht de groep het album "Dance of Death" uit. Dit album ging voort op de positieve trend die was ingezet met Brave New World en bevatte onder andere het nu reeds klassieke "Paschendale", een lied over de veldslag om Passendale tijdens de Eerste Wereldoorlog, ook wel bekend als de Derde Slag om Ieper. Drummer Nicko McBrain heeft voor het eerst in 20 jaar een nummer geschreven dat op het album belandde. Tijdens de tour naar aanleiding van dit album trad Iron Maiden ook in Nederland op. Het concert stond gepland op 5 november 2003, maar wegens stemproblemen van Bruce kon het optreden op die datum geen doorgang vinden en werd het verplaatst naar 13 december van dat jaar. Het was een goed concert, afgezien van wat bier dat her en der door het publiek op het podium (en het mengpaneel) werd gegooid. Dickinson beloofde ons om zeker nog eens naar Nederland terug te komen.

Op 3 juli 2005 was de band opnieuw in Nederland en verzorgde ze de afsluiting van het openlucht popfestival Bospop in Weert. In een ruim anderhalf uur durend concert voerde de band voor zo'n 15.000 fans alle hits uit van de eerste vier albums. Klein minpuntje voor de band was het slechte geluid op het podium alhoewel het publiek hier weinig tot niets van mee heeft gekregen.

Eind augustus 2005 verscheen een nieuw live-album van de band genaamd "Death on the Road". Het album bevat opnamen gemaakt tijdens een optreden in de Westfalenhalle Arena, in Dortmund, Duitsland tijdens de "Death On The Road Tour" in december 2003.

Iron Maiden is na de "Death On The Road Tour" in 2005 begonnen met "The Early Days Tour" waarin enkel nummers van de eerste vier albums werden gespeeld. In 2006 is Iron Maiden de studio ingedoken voor het 14e album.

Eind augustus 2006 kwam het nieuwe album, A Matter of Life and Death uit. Het album bestond uit nummers met een gemiddelde lengte van ruim 7 minuten (!) en was tekstueel nůg duisterder. Tevens vielen de invloeden uit de jaren 70 progrock veel meer op dan voorheen. Het album werd door media en fans echter heel enthousiast ontvangen, en door velen (vooral de media) hun beste album sinds Piece of Mind genoemd.

Op 27 november 2006 gaf Iron Maiden een uitverkocht concert in de Brabanthallen 's-Hertogenbosch in 's-Hertogenbosch. Een uniek concert omdat Iron Maiden het nieuwe album volledig ten gehore bracht. Bruce Dickinson gaf aan hier tegemoet te willen komen aan de vele nieuwe fans. Een terechte constatering omdat de A Matter of Life and Death world tour meer kaartjes heeft verkocht dan ooit te voren.

In maart 2007 zijn de Britten begonnen aan de nieuwe tour. Concerten in Griekenland, ServiŽ en India werden een groot succes. Die tour werd, in verband met het 25-jarig jubileum van 'The Number of the Beast', "A Matter of the Beast Summertour '07" genoemd. Iron Maiden zou 5 nummers van het album uit 1982 spelen, vijf van het nieuwste album en andere klassiekers. In Biddinghuizen sloten ze voor 15.000 mensen de zaterdag van Fields of Rock af. De geluid- en theatertechniek waren perfect en de band was in een uitstekende vorm. De Britten speelden 15 nummers, maar niet het beloofde vijfde nummer van 'The Number of the Beast'. Dit bleek achteraf een marketingtruc te zijn van manager Rod Smallwood.

In het begin van 2008 bracht Iron Maiden Live After Death uit op DVD, het legendarische optreden van de World Slavery Tour uit 1985 in de Long Beach Arena wordt op de DVD vergezeld door het 2e deel van de 'History of Iron Maiden' en extra beelden van andere optredens uit die periode. Deze DVD werd uitgebracht om de komende Somewhere Back in Time tour te vergezellen. De grootste tour die Iron Maiden ooit heeft ondernomen. Op het eerste deel van de tour, dat onder meer India, AustraliŽ en Japan aandeed, maakte de band gebruik van hun eigen omgebouwde vliegtuig, Ed Force One genaamd. Op deze historische tour speelt Maiden vooral muziek van de albums Powerslave, Somewhere in Time en Seventh Son of a Seventh Son, maar ook klasiekers zoals Hallowed be thy Name en Fear of the Dark passeren de revue. Tijdens deze tour kondigde zanger Bruce Dickinson aan dat Iron Maiden er binnenkort weer zal staan met een nieuw album. Iron Maiden speelde op zondag 29 juni 2008 voor de zesde maal in 13 jaar op het Graspop festival en sloot het festival af met een ruim twee uur durend concert voor meer dan 50.000 fans. Op 16 augustus 2008 heeft de groep in Assen op het podium gestaan.

Huidige Bandleden
Bruce Dickinson - zang (1982-1993; 1999-heden)
Dave Murray - gitaar (1975-heden) (voorjaar 1977 even weggeweest)
Adrian Smith - gitaar (1981-1990; 1999-heden)
Janick Gers - gitaar (1990-heden)
Steve Harris - basgitaar (1975-heden)
Nicko McBrain - drums (1982-heden)
Michael Kenney - Keyboard (live) (1988-heden)

Voormalige Bandleden
Bob Sawyer - gitaar (1976-1976)
Terence Rance - gitaar (1976-1976)
Dave sullivan - gitaar (1976-1976)
Ron Matthews - drums (1975-1976)
Paul Day - zang (1975-1977)
Tony Moore - Keyboard (1977-1977)
Terry Wapram - gitaar (1977-1977)
Barry Purkis aka Thunderstick - drums (1977-1977)
Dennis Wilcock - zang (1977-1978)
Doug Sampson drums (1978-1979)
Blaze Bayley - zang (1979)
Paul Cairns - gitaar (1979-1980)
Paul Di'Anno - zang (1978-1981)
Dennis Stratton - gitaar (1980-1981)
Clive Burr - drums (1978-1982)
Blaze Bayley - zang (1994-1999)
Tussen '77 en '79 speelde Paul Todd ook tijdelijk gitaar. De precieze periode waarin hij speelde is echter niet bekend.

Albums
The Soundhouse Tapes eigen beheer single (1979)
Iron Maiden (1980)
Killers (1981)
The Number Of The Beast (1982)
Piece Of Mind (1983)
Powerslave (1984)
Somewhere In Time (1986)
Seventh Son Of A Seventh Son (1988)
No Prayer For The Dying (1990)
Fear Of The Dark (1992)
The X Factor (1995)
Virtual XI (1998)
Brave New World (2000)
Dance Of Death (2003)
A Matter of Life and Death (2006)
Somewhere back in time - The best of: 1980-1989 (2008)
Flight 666 (2009)
The final frontier (13-08-2010)
From fear to eternity - The best of: 1990-2010 (03-06-2011 Verzamelalbum)
Maiden England '88 (2013)

Live albums
Maiden Japan (1981)
Live After Death (1985)
A Real Live One (1993)
A Real Dead One (1993)
Live At Donington (1993)
A Real Live/Dead One (1998)
Rock In Rio (2002)
Death On The Road (2005)
En vivo! (2012)

DVD's
The Early Days
Visions Of The Beast
Classic Albums - The Number Of The Beast
Raising Hell
Donington Live
The First Ten Years
Maiden England
12 Wasted Years
Live After Death
Behind The Iron Curtain
Video Pieces
Live At The Rainbow
Rock in Rio
The history of - Part 1 - The early days
Death on the road
Flight 666
En vivo! Live at Estadio Nacional, Santiago
Maiden England '88

Overige albums
The First Ten Years 10 CD en dubbele 12" vinyls, met alle singles die gereleased werden tussen 1980 en 1990. Ook de B-kanten waren inbegrepen en tien afleveringen van "Listen with Nicko!", waarin de drummer van de groep hele verhalen hield tegen zijn luisteraars.
Best Of The Beast verzamelalbum incl. stamboom (1996)
Ed Hunter computerspel met verzamelalbum (1999)
Eddie's Archive boxset (2002)
Edward The Great verzamelalbum (2002 en 2005)
The Essential Iron Maiden verzamelalbum (enkel uitgebracht in Noord-Amerika) (2005)